PrzygotowaniPolska

BoldFold pisze: sob 09 lis 2024, 22:19 Sorry, toż na zdjęciu mamy... tak wyraźnie widzę... szlif płaski, popatrzcie tylko

Żaden nóż kuchenny nie ma szlifu "skandynawskiego"

Zależy kto, jak i na czym ostrzył.
Widziałem nie jeden który ostrzony przez kogoś na szlifierce taśmowej/papierze ściernym czy nawet zajadle osełką się zskandynawił.
Ale fakt że chodzi tu o sposób prowadzenia po osełce.

No i w koncu sie dowiedzialem jaki ze mnie prymityw! Nie znam zadnych stylow ostrzenia. Biore oselke, ciacham po niej ostrzem i proces uznaje za skuteczny gdy ostrze jest ostre.
Cos jak z wioslowaniem w stylu Oxford lub Cambridge - wazne, by kajak kierunku i predkosci nabral
Za to ostrzenie nozyczek albo elementow tnacych maszynki do miesa - o tak! Tu juz styl musi byc. Nie da sie po prostu machac oselka

No właśnie niektórym talentu nie brakuje, jak ze szlifu płaskiego pełnego zrobią typowy "skandynawski" Najłatwiej to zrobić nóż po ostrzeniu ze szlifem "mieszanym"

A pro po szukam siekierki ciesielskiej jakby ktoś coś wiedział kto robi

Pietrow pisze: wt 12 lis 2024, 05:25 No i w koncu sie dowiedzialem jaki ze mnie prymityw! Nie znam zadnych stylow ostrzenia. Biore oselke, ciacham po niej ostrzem i proces uznaje za skuteczny gdy ostrze jest ostre.
Cos jak z wioslowaniem w stylu Oxford lub Cambridge - wazne, by kajak kierunku i predkosci nabral
Za to ostrzenie nozyczek albo elementow tnacych maszynki do miesa - o tak! Tu juz styl musi byc. Nie da sie po prostu machac oselka

Nożyczki mają właśnie prosty jednostronny.
Skandynawski wychodzi ostrząc nóż z mniejszym kątem między ostrzem a osełką.
Jak kosę, sierp lub maczetę.
Wklęsły wychodzi jak ostrzyć ostrzałką krążkową.
Wypukły miały fabrycznie szable, jak ludwikówka wz 34.
Miało to zwiększać odporność na wyszczerbienie przy uderzeniu ostrzem w coś twardego.
Dziś to tylko bajer, mogący podbić cenę małoseryjnego noża.

I tyle tu trzeba teorii. Reszta to praktyka.
Prawidłowe ostrzenie wierteł z stali szybkotnącej, nie przegrzanie ostrząc szlifierką.
To są tematy istotniejsze jak dwie szkoły ostrzenia scyzoryka. Gdzie obie działają.

Ramzan Szimanow pisze: wt 12 lis 2024, 15:47 Nożyczki mają właśnie prosty jednostronny.
Skandynawski wychodzi ostrząc nóż z mniejszym kątem między ostrzem a osełką.
Jak kosę, sierp lub maczetę.
Wklęsły wychodzi jak ostrzyć ostrzałką krążkową.
Wypukły miały fabrycznie szable, jak ludwikówka wz 34.
Miało to zwiększać odporność na wyszczerbienie przy uderzeniu ostrzem w coś twardego.
Dziś to tylko bajer, mogący podbić cenę małoseryjnego noża.

Oj nie trzeba bylo. Naprawde! Dzieki, ale nie bylo trzeba. Ja i tak bede dalej machal po swojemu krawedziami metalowymi w poblizu oselek az do uzyskania zadowalajacej krwiozerczosci.

Przyznam jednak, ze chetnie bym sie dowiedzial co za szlif jest stosowany w "falistych" ostrzach nozy do chleba i jak to sensownie naostrzyc w warunkach domowych (poza metoda pracowitego obrabiania oselka kazdej falbanki ostrza osobno).
Pozdrawam

Pietrow pisze: wt 12 lis 2024, 20:21
Przyznam jednak, ze chetnie bym sie dowiedzial co za szlif jest stosowany w "falistych" ostrzach nozy do chleba i jak to sensownie naostrzyc w warunkach domowych (poza metoda pracowitego obrabiania oselka kazdej falbanki ostrza osobno).

Chyba właśnie falisty. Noże do wełny mineralnej mają podobny.
Jak rąbki są tylko z jednej strony to osełką z drugiej.
Alternatywnie można w imadło.
I każdą falbankę poprawić okrągłym pilnikiem do łańcuchów pił.

Niestety Pietrow... Ale mam ratunek. Nalewasz sobie szklanicę czegoś dobrego. Siadasz wygodnie z pilniczkiem lub innym prętem ostrzącym (raczej diamentowe znam takie cienkie) i po falbaneczce. Na nie parzystej pociągasz łyczek ku pokrzepieniu i dobrej pracy stawów. Albo na parzystej, jak tam sobie ustalisz. I jedziesz aż do końca no nie ma lepszej opcji.

Uuuu... Ja mam dosc dlugi nozyk do chleba. Jesli na kazdej nieparzystej falbance mam pociagnac lyczka, to mam obawy, ze nie dokoncze ostrzenia za jednym posiedzeniem Ale za to siebie dokoncze skutecznie gdzies w polowie tego noza

Naparsteczek? Też mam taki długi. Praktyka czyni mistrza

Wtrącę jedynie w ramach ciekawostki. W języku angielskim jest słowo sharpening czyli ostrzenie, oraz honing, czyli... Doprowadzanie krawędzi tnącej do perfekcji Stosuje się w tym celu naprawdę gładkie osełki, papier wodny lub skórzany pas. Zwykle kojarzymy ostrzenie brzytwy na skórzanym pasie i istnieje na to słowo w języku polskim. Przestarzałe, ale istnieje. To wecowanie. Znalazłem na stronie golibród i fanów brzytew, sprawdziłem i faktycznie
Taka ciekawostka na wieczór.